Band: |
The Embodiment |
Titel: |
Legeon |
Jaar: |
2006 |
Soort release: |
Album |
Reviewer: |
Geert van der Laan |
Het thrash/death metal genre is nogal populair in Nederland en dit blijkt zeker uit het aantal bands dat zich op deze stijl richt. Zo ook The Embodiment, die met hun eerste volwaardige release getiteld "Legeon" hun weg binnen dit genre volgt. De band is afkomstig uit Harderwijk en bestaat al sinds 1994. Nodig tijd voor het uitbrengen van een album moeten ze gedacht hebben.
De productie is zeker geslaagd te noemen. De gitaren klinken heerlijk en de zang staat ook op een prima volume, alleen de snaardrum klinkt wat hol en verliest hierdoor wat aan kracht. Ook is het lastig om de bas te onderscheiden gedurende de nummers, maar dit komt veel vaker voor bij metalbands en is dus niet bijzonder te noemen.
Met "Second Eleven" heeft de band een sterke opener in handen die er goed inhakt. In het nummer is geen plaats gemaakt voor een gitaarsolo, zoals een sterk nummer die ook niet nodig heeft. "The Embodiment" opent met een "groovende" intro, maar laat je niet voor de gek houden want hierna wordt sterk ingezet met razendsnelle blastbeats. Een klap in je gezicht, zoals je die niet voelt aankomen. Het nummer eindigt erg abrupt, waarna je het gevoel krijgt dat er iets ontbreekt en dat er eigenlijk meer in had kunnen zitten. Het sterkste nummer is "Legeon" dat opent met een hartslag, waarna een keiharde thrash riff volgt. In het midden van het nummer volgen afwisselende ritmes, die daarna plaats maken voor heerlijk meeslepende solo's die er echt toe doen. "Blood Ritual" is een thrash beuker van klasse met ruimte voor iets technischere riffs.
Het nummer "Dragonhunt" wordt met een heerlijke mid-tempo opening ingezet, waarna er weer ruimte wordt gemaakt voor vuurwerk. "Y2k" begint met een drumsolo, wat vaak een sterke indruk maakt, en ook hier volgen weer technischere riffs met een mooi solostuk in het midden. "I'm In Dispair" laat weer een andere kant van de band zien, zo zijn er namelijk mooie dubbele gitaarstukken terug te horen met daarin weer de nodige, verrassende tempowisselingen. Met "Careless" wordt de cd besloten en er moet worden gezegd dat dit met een sterke finale gebeurt. Zo worden hier voor de laatste maal de sterke krachten gebundeld om ons te trakteren op een zeer sterk staaltje thrash/death metal.
Kortom: het album is niet revolutionair, maar wel heel erg lekker. Het betreft hier geen wereldschokkende release die de aarde op haar grondvesten doet schudden, maar wel een zeer sterke death/thrash plaat met lekkere tempowisselingen en goede, gedoceerde solo's. De liefhebbers weten wat ze kunnen verwachten.
2. The Embodiment
3. Legeon
4. Blood Ritual
5. Dragonhunt
6. Y2k
7. I'm Despair (New Recording)
8. Careless (New Recording)
• Erik-Jan Brinker (gitaar/backing vocalen)
• Danny van Helden (bas/backing vocalen)
• Martijn van Gene (drums)
• www.myspace.com/theembodiment