Band: |
Svidgar |
Titel: |
Carry Us To War |
Jaar: |
2006 |
Soort release: |
Mini-cd |
Reviewer: |
Robert Schutte |
Vikingverhalen, folk melodieën, strijdliederen en verheerlijking van de Noorse god Odin: de leden van Svidgar omschrijven hun muziek terecht als "epic viking battle metal". De nummers op deze MCD "Carry Us To War" slepen de luisteraar mee door heroïsche verhalen over dappere krijgers op oorlogspad.
Wat nog voor het beluisteren van de plaat opvalt is het artwork van de hoes. Een (naar het lijkt) met potlood getekend vikingschip met eveneens getekende letters die de band- en cd-naam vermelden. Daar had meer aandacht aan besteed mogen worden.
Belangrijker is uiteraard de muziek, en die is precies zoals te verwachten is in dit genre. Niet erg verrassend, gemakkelijk in het gehoor liggend en enigszins voorspelbaar. Zowel de cleane als de ruigere zangpartijen klinken erg goed. Hoewel alle instrumenten goed te onderscheiden zijn, had het gitaargeluid wel wat voller gemogen.
Het eerste nummer heet "The Raven". Dit nummer bevat leuke overgangen. Veel verschillende elementen komen voorbij, waaronder speedpicking-riffs, double bass partijen en rustige passages met cleane zang. Hierdoor blijft het nummer boeiend om naar te luisteren. Door het veelvuldige gebruik van toetsen komt het af en toe echter te geforceerd over. Desalniettemin is dit een goede opener van de MCD.
Helaas biedt het vervolg niet veel nieuws; werkelijk alle clichés komen voorbij. "A Few Brave Men" slaat wat dat betreft alles. Het nummer bevat een akoestische intro met cleane zang. Daarna volgt een niet onaardige gitaarriff, die echter volledig wegvalt door de toetsen. Verder bevat dit nummer een erg vreemde folkmetal-achtige passage waarin ook het "hey-geroep" niet ontbreekt. Om over de tekst maar te zwijgen; ik kan de naam Odin inmiddels niet meer horen.
"They Will Live Forever" is dan wel weer een aangenaam nummer om te luisteren. Het nummer bevat goed klinkende tempowisselingen en interessante melodielijnen. Helaas gaat het nummer te lang door, waardoor de aandacht op het einde verslapt.
Ook "Winter March" grossiert in voorspelbaarheid en langdradigheid. Het nummer begint en eindigt bombastisch, maar alles wat daartussen zit is ronduit saai. Ook hier is het toetswerk te dominant aanwezig. Het valt op dat tijdens passages waar geen toetsen te horen zijn, de gitaren erg goed tot hun recht komen. De double bass partijen komen precies op de momenten waar je deze verwacht.
"Death Of A Viking" sluit deze tot nu toe redelijk teleurstellende MCD af. Ook dit nummer bevat een akoestische intro. Deze ligt erg lekker in het gehoor. De overige cleane passages komen eveneens goed tot hun recht en vormen een mooie afwisseling met de ruigere stukken en dito zang. Voor het eerst klinkt er oprecht gevoel door in de muziek en zang. Het toetswerk in dit nummer kan mij wel bekoren; het draagt goed bij aan de sfeer. Een goede afsluiter dus van een zeer matige plaat.
Al met al blinkt deze MCD uit in clichématigheid, met hier en daar een verrassende wending in de vorm van goed klinkende tempowisselingen en pakkende passages. Met een iets betere productie en meer originaliteit in de nummers zou dit een goede plaat zijn geweest. Meer dan een krappe voldoende zit er nu helaas niet in.
2. A Few Brave Men
3. They Will Live Forever
4. Winter March
5. Death Of A Viking
• Martijn Schuurmans (gitaar)
• Niels Hamersma (bas)
• Janneke Wollersheim (toetsen)
• Joris Ligthart (drums)
• www.myspace.com/svidgar