Band: |
Deleterious |
Titel: |
Suspiciously Close To Infinity |
Jaar: |
2007 |
Soort release: |
Mini-cd |
Reviewer: |
Robert Schutte |
Deleterious, voorheen INRI, heeft in 2007 zijn eerste mini-cd sinds de naamsverandering uitgebracht. "Suspiciously Close to Infinity" is de naam van deze plaat. De drumcomputer is ingeruild voor drummer Melvin Buskermolen, en ook bassiste Martine Sipma is aan het gezelschap toegevoegd. Tijdens een optreden in Groningen heeft deze death/black metal band mij al positief verrast. Ik ben benieuwd wat deze cd bij mij teweegbrengt.
Bij het beluisteren wordt meteen duidelijk dat deze cd meerdere luisterbeurten nodig heeft. De vele tempowisselingen en breaks zijn simpelweg niet in één keer te bevatten. De vijf nummers zijn voldoende gevarieerd om het geheel boeiend te houden en liggen bij elke luistersessie beter in het gehoor. Ook de productie is vrij goed, hoewel het wel wat voller en iets gedefinieerder had mogen klinken.
De demo begint furieus met het nummer "3". Snijdende gitaarrifs, agressieve zang en perfect getimede tempowisselingen die de luisteraar telkens op het verkeerde been zetten maken dit nummer tot een geweldige opener.
Nadat het openingsnummer ietwat abrupt is geëindigd, gaat "Divine Interference" op dezelfde voet verder. De bij vlagen briljante composities maken het een genot om te luisteren en doen de luisteraar welhaast smachten naar meer.
"In Dying Motion" is log en sfeervol tegelijk. De doom-achtige passages slepen de luisteraar mee, en de snelle en agressieve momenten zorgen wederom voor een heerlijke afwisseling. Dit nummer zit zo mogelijk nog beter in elkaar dan de voorgaande nummers. Tot aan de outro dan; daar wordt toch nog de drumcomputer ingezet. Dit zorgt ervoor dat de gehele sfeer, die ruim vijf minuten lang werd opgebouwd, in één klap weg is. Erg zonde!
Na de laatste seconden van "In Dying Motion" vol afschuw uitgezeten te hebben, komt dan eindelijk het volgende nummer: "Quip 'n'Quail". Dit nummer brengt de luisteraar terug naar de sfeer van de eerste twee nummers. De bas-intermezzo - zo tegen het eind van het nummer - is wederom een voorbeeld van een erg goed uitgedachte overgang.
"Death Is Just The Way I Composed It" bevat werkelijk alles wat deze plaat zo geniaal maakt: sfeer, tempowisseling, agressie, vreemde overgangen, heerlijk in het gehoor liggende riffs en goed drumwerk. Kortom: een geweldige afsluiter van een zeer goede mini-cd. Eén van de beteren in zijn genre.
2. Divine Interference
3. In Dying Motion
4. Quip 'n' Quail
5. Death Is Just The Way I Composed It
• Yorick (gitaar)
• Martine (bas)
• Melvin (drums)
• www.myspace.com/deleteriousnl