Na een treinreis van zo'n 4 uur zijn we dan toch eindelijk in Eindhoven. Nu op weg naar Dynamo Club waar Suidakra op gaat treden. De zoektocht naar de club begint al goed, we zitten aan de verkeerde kant van het station. Een vriendelijke voorbijgangster zet ons weer op het goede pad en we kunnen onze weg vervolgen. Na een zoektocht waarbij we heel Eindhoven gezien lijken te hebben zijn we dan toch aangekomen bij de Dynamo Club, wat een jongerenclub blijkt te zijn. Ondanks alles zijn we toch nog op tijd.
Het concert van Suidakra zal in de kelder plaatsvinden, de betere muziek komt ons al tegemoet. We gaan een klein zaaltje binnen met daarin een bar en daar tegenover een ietwat klein podium. Heel anders dan verwacht, maar erg gezellig.

We hoeven niet lang te wachten voordat Suidakra begint te spelen. Ze hebben een uitgebreid repertoire en we krijgen zowel oudere nummers als nummers van hun laatste album Caledonia te horen. Het publiek is zeer enthousiast, maar wat wil je ook met zulke enthousiaste en vrolijke bandleden. Er is een duidelijke interactie met het publiek, Suidakra besteed graag aandacht aan hun fans, iets wat niet van veel bands gezegd kan worden die net zo succesvol zijn als zij.
Na ongeveer een uur, (het leek zo veel korter), kondigen ze het laatste nummer aan. Zoals verwacht wil het publiek hier niks van weten er wordt om meer geroepen. En dat krijgen we dan ook! Maarja, aan alles komt een einde en ook de band moet even op adem komen. Na een daverend applaus van het publiek verdwijnen ze langzaamaan backstage.

Als wij op zoek zijn naar de bandleden begint ondertussen een andere band te spelen, Sylver Myst. Een groter contrast met Suidakra hadden ze niet kunnen vormen. Ik ga er ook niet veel woorden aan vuilmaken want het was in een woord: overdreven! De zangeres maakte zulke vreemde uithalen dat het af en toe meer leek alsof ze aangevallen werd dan dat ze zangeres van een symfonische gothic metalband is (wat ze toch echt is). Na even gewacht en gezocht te hebben, zijn de leden van Suidakra dan toch gevonden, tijd voor handtekeningen en een praatje. Maar ook zij hebben niet de hele avond/nacht de tijd en ze vertrekken rond de klok van 12 uur. Ondertussen is Sylver Myst opgehouden en wordt er in het café weer gewoon goede metal gedraaid. We weten ons nog enkele uren te vermaken met goede muziek en heel wat potjes tafelvoetbal totdat we om 2 uur 's nachts het jongerencentrum uitgezet worden (welk jongerencentrum gaat er nu om 2 uur al dicht??!!)

Het wordt ons al snel duidelijk dat er in Eindhoven niets te beleven is. Om 3 uur staan de barkrukken alweer op de bar en we zijn gedoemd tot het lopen door een ijskoude stad. En natuurlijk, alsof het een film was, begon het eventjes te regenen. Maar dit alles mocht de pret niet drukken en we hebben de nacht gevuld met napraten over het fantastische optreden van Suidakra en uiteraard, zoals de fans ons kennen, met humor en flauwe grappen. Om 7 uur vertrekt eindelijk onze trein terug naar Groningen. Het was een fantastische avond, maar één ding is zeker, NOOIT meer naar Eindhoven!!! (Nouja vooruit, voor Suidakra maken we graag een uitzondering).