Concert:	Dutch Demolition Pack
Locatie:	Vera, Groningen
Datum:	Vrijdag 8 juni 2007
Bands:	Cypher 37 Stabwoundz Detonation
Foto's:	klik hier
Verslaggever:	Emiel van der Ploeg

De death/thrash metal band Cypher opgericht in het jaar 2002 staat 5 jaar later op het podium in Vera voor de Dutch Demolition Tour. In eerste instantie zou de band 37 Stabwoundz vanavond openen, maar uiteindelijk is het toch Cypher geworden. Terwijl de band begint is het nog aardig rustig in de zaal. De band trekt zich hier echter niets van aan en zet een sterke performance neer. Wat vooral opvalt is dat de bassist goed strak speelt met veel oog voor variatie, ondanks dat hij veel wilde bewegingen maakt. De gitaren komen helaas wat minder uit de mix en het ene moment zijn de beide gitaren goed te horen, terwijl op het andere moment alles in chaos vergaat. Het publiek komt helaas niet erg los en het blijft bij het meeknikken met de hoofden. De muziek heeft toch echt een sterk agressief element waarop flink gebeukt kan worden. Dit hebben de bandleden ook laten blijken door beukende show neer te zetten op het podium. Cypher is meer dan een geslaagde openingsact voor deze avond.

Een vier man sterke metal/hardcore formatie uit het zuiden van het land. Overduidelijk is zichtbaar dat de heren barsten van energie. Het eerste punt wat meteen opvalt is het feit dat de drummer compleet gestoord achter zijn drumkit zit, hoewel zitten niet het juiste woord is waarmee zijn houding beschreven kan worden. Als een beest slaat hij op het drumstel, wat echter wel vermakelijk is om te zien. En nu heb ik het alleen nog maar over de drummer gehad. De overige bandleden speelden ook als ontsnapten uit een gesticht.
Al dit gekkenwerk heeft echter wel invloed op het spel van de band, want niet alles klinkt even strak. Het publiek is bij 37 Stabwoundz echter meer onder de indruk dan dat ze dat bij Cypher waren. Blijkbaar laat de menigte zich meeslepen door het stuitergehalte van 37 Stabwoundz. Ook zijn er in Vera ineens meer toeschouwers toegelopen.
Ik ben zelf niet onder de indruk van de band omdat ik de show wat over de top vind, maar het publiek heeft zich goed vermaakt met deze band. En daar draait het tenslotte om. Dit optreden is echter één van de laatste optredens van de band, want ze hebben besloten om hun carriëre een halt toe te roepen.

Van tevoren was ik erg benieuwd naar het optreden van Detonation vanwege het feit ik hun nieuwste album "Emission Phase" heb beluisterd en deze cd veel goeds bevatte. Inmiddels is de zaal redelijk vol gelopen en iedereen kijkt er dan ook naar uit om de leden op het podium de eerste tonen te zien aanslaan. In het begin van hun show wordt er nog redelijk wat geprutst met het geluid, maar dit wordt snel hersteld. Het geluid is daarna goed geregeld met hier en daar toch nog wat onregelmatigheden. De menigte is in haar nopjes met de muziek met als resultaat dat er een pit op gang begint te komen en de hoofden gaan dan ook flink tekeer. Gelijk hebben ze want Detonation speelt erg strak, ondanks dat hun muziek vrij technisch is. Doordat de band zich goed moet concentreren op de muziek, vanwege hun complexe samenspel, is de presentatie op het podium wat minder. Maar dat zal ik ze niet kwalijk nemen kijkend naar de muziek die ze maken. De solo's van de band komen steeds goed uit de mix. Dit valt met name op omdat bij veel bands het tegendeel wordt bewezen.
Na een aantal nummers gehoord te hebben kwam ik echter tot de conclusie dat de nummers veel op de zelfde technieken berusten. In elk nummer komt een solo naar voren, hoewel dit soms niet verwacht wordt en het moment zich er soms niet voor leent. In mijn ogen (en oren) is dit geen probleem, maar ik kan mij het goed voorstellen dat anderen hier anders over denken. Detonation is een zeer strakke band en ik zou ze dan ook graag nog een keer zien. De strakke performance heeft bij dit optreden zeker indruk op mij gemaakt.

Doordat we de laatste trein terug naar Delfzijl moesten nemen hebben we Instil helaas niet meer kunnen aanschouwen.